Twee jaar geleden volgde de dochter van Laura Baars de individuele kindertraining ‘Ik ben blij met mezelf!’ van Kindercoach Utrecht. Ze zat net in groep 3 en direct aan het begin van het schooljaar was de sfeer in de klas al niet goed. De kinderen waren erg onaardig tegen elkaar. Het ging in de trant van ‘jij hebt geen roze fiets, dus jij mag niet meedoen’. Ook Laura’s dochter kreeg daarmee te maken. “Dat hoort natuurlijk wel een beetje bij die leeftijd”, vertelt Laura erover.

“maar het was echt niet gezellig in de klas en mijn dochter raakte er erg gestrest van. Ook thuis. Ze huilde veel en was vaak overstuur. Dan zei ze: ‘Ik moet dit, want anders dan…’.”

Laura zag in dat er iets moest gebeuren en ging in gesprek op school. Die ging kijken wat er mogelijk was, maar vervolgens hoorde Laura drie weken niets. “Uiteindelijk kwamen ze met een oplossing waar ik niet gelukkig mee was en waar ik niet achterstond. Ik ben toen gaan googlen, want ik had sterk het gevoel dat ik iets moest doen, en niet moest gaan afwachten.” Ze kwam op de site van Kindertrainingen Utrecht – Praktijk MatriXcoaching en besloot te bellen. “Al tijdens dat eerste telefonische contact vond ik bij Silvia een luisterend oor. Als moeder ben je zo blij dat er iemand naar je luistert. Silvia stelde voor om langs te komen met mijn dochter en dat kon gelukkig ook op korte termijn. In de herfstvakantie hadden we samen een intakegesprek.” Dat gesprek ging goed en Laura en haar dochter zagen de kindertraining ‘Ik ben blij met mezelf!’ helemaal zitten. “Wat me opviel tijdens het intakegesprek was de rust die Silvia uitstraalde. Ze was zo vriendelijk en had zo’n rustige kijk op alles, dat was heel prettig.”

Laura’s dochter startte gelijk met de een-op-eentraining en werd er direct blijer van. Laura: “Thuis vertelde ze wat ze tijdens de training had gedaan. Ze maakte bij Silvia bijvoorbeeld een mooie tekening, die we thuis dan nog eens bekeken en bespraken. Ze leefde er echt naar toe om weer naar Silvia te gaan. En elke keer een plaatje uitzoeken aan het eind van het uur, dat vond ze ook erg leuk.” Laura merkte dat haar dochter thuis rustiger en relaxter werd. “Ze zei al aan het begin van de training: ‘Ik mag er ook zijn’, dat had ze van Silvia geleerd. En: ‘Ik moet stevig staan’, dat leerde ze ook letterlijk, net als dingen van zich af laten glijden.”

Het contact tussen Laura en school verliep stroef na de mislukte poging van de school om een oplossing te zoeken. “Ik heb het er met Silvia ook wel over gehad en zij vertelde dat het wel belangrijk is dat de school ook van de training afweet. Zij heeft ook nog wel contact gehad met school, maar eerlijk gezegd, was ik wel een beetje klaar met hen. Tijdens het tweede rapportgesprek kwam wel naar voren dat het beter leek te gaan op school.”

Nu twee jaar verder gaat het nog steeds goed met Laura’s dochter. Ze zit ondertussen op een andere school, waar de sfeer gelukkig veel beter is. “Natuurlijk gebeurt er nog wel eens wat en dan komt de training ook wel weer ter sprake. Dan zegt ze: ‘want Silvia zei:…’. Of ze gaat even wat voor zichzelf doen als ze bijvoorbeeld niet zo blij is, een tekening maken of gewoon krassen op papier. Dat zijn dingen waar we nog steeds op kunnen teruggrijpen.”

Laura raadt andere ouders ook aan om hun gevoel achterna te gaan als het niet goed gaat met hun kind. Ze vond de kindertraining ‘Ik ben blij met mezelf!’ ook voor zichzelf een eyeopener. “Als ouder mag je er ook zijn, is het fijn om met iemand te praten en ook gehoord te worden. Ik ben heel blij dat we deze stap toen genomen hebben.”